Gradonačelnik Banjaluke Draško Stanivuković prisvojio je danas sam sebi projekat Vlade Republike Srpske i JP “Putevi Republike Srpske” - most u Česmi.

Most u banjalučkom naselju Česma platila je Vlada Republike Srpske sa šest miliona maraka, a na njemu je bilo da izgradi samo pristupne saobraćajnice za taj isti most, jer je stari srušen u poplavama 2014.

Izgradnja pristupnih saobraćajnica, što je bio posao grada, trajao je preko dvije godine, i za to vrijeme grad Banjaluka je potrošio skoro koliko i Vlada za most. I to sve dižući kredite i zadužujući Banjalučane, iako smo grad sa ubjedljivo najvećim budžetom u Republici Srpskoj.

U međuvremenu smo slušali kako je on prevaren, kako je on razočaran, kako je on izdan, jer eto, on navodno nije znao da je njegov posao da izgradi saobraćajnice, iako je to definisano ugovorom sa preduzećem “Putevi Republike Srpske”.

Kada su ga iz preduzeća Putevi Republike Srpske upozorili da je on potpisao taj ugovor, kad su ga iz Skupštine grada podsjetili da su mu dali kreditno zaduženje za izgradnju tih puteva koji je on sam tražio, onda je priznao da to ipak jeste bio njegov posao. Dvije godine čovjek nije znao šta je njegov posao!

Trenutno je u toku Skupština grada Banjaluke. Gradonačelnik traži 18 miliona maraka novog kreditnog zaduženja za šminkanje oko hiljadu kvadrata ulica ili šetališta ili uređenje parkova, i to sve djelimično i segmentirano, i to sve za 18 miliona maraka.

U tu stavku spada i renovacija dijela banjalučkog parkića od Narodnog pozorišta do kuće Milanovića, čiju obnovu je platio Kabinet predsjednika Republike Srpske sa pet miliona maraka, dok Draško Stanivuković kaže da je on to platio. Od Narodnog pozorišta do kuće Milanovića ima oko stotinjak metara i zato se čak traži - kredit. Pritom je i taj dio, normalno, već asfaltiran.

Takođe namjerava da uredi i dio zemljišta oko spomenika 12 banjalučkih beba koje su umrli 1992. godine zbog nedostatka kiseonika na Univerzitetsko - kliničkom centru. Spomenik takođe nije napravio on, već prethodna gradska vlast. I svih tih 18 miliona maraka treba da se potroše na oko hiljadu kvadrata užeg centra grada, dok istovremeno pola Banjaluke nema vodu. Gradsko preduzeće “Vodovod” priznaje da ima preko 50 odsto gubitaka na mreži, što znači da su nam cijevi stare i šuplje, i procjenjuje se da je kumulativni gubitak istog tog preduzeća oko 12 miliona maraka, iako su povećali cijenu vode.

Ali ipak se svađa sa odbornicima oko jedne jedine riječi, a to je ŠMINKA. Jer on ne dozvoljava da se kaže da se “šminka centar”, dok su prigradska naselja zapostavljena, dok ti drugi ljudi koji ne žive na potezu između Narodnog pozorišta Republike Srpske i kuće Milanovića ( jer ne možemo da svi stanemo u stotinjak kvadrata užeg centra) - nemaju vodu.